Jak czytać tę książkę

To podręcznik budowy, nie przegląd tematu. Ma być przerabiany z otwartym terminalem i na wpół wypełnioną biblią postaci na drugim ekranie. Przeczytanie go od deski do deski za jednym posiedzeniem jest możliwe i w dużej mierze bezużyteczne.

Trzy drogi przez tę książkę

Wybierz jedną, zanim zaczniesz. Części są ułożone tak, żeby czytelnik idący pełną ścieżką nie spotkał pojęcia, zanim nie zostanie ugruntowane, ale skróty są uczciwe — mówią, co pomijasz.

Start w siedem dni. Części II → IV → V → VIII. Dostajesz jedną personę, jedną metodę tożsamości, jeden pipeline produkcyjny i trzy kanały dystrybucji. Pomijasz analizę rynku, prawo i monetyzację. Ta ścieżka działa i podejmiesz na niej decyzje, do których wrócisz: większość ludzi, którzy nią idą, trenuje LoRA, zanim sprawdziła, czy wybrana nisza jest w ogóle w stanie na cokolwiek zapłacić. Użyj jej, jeśli musisz zobaczyć istniejącą personę, zanim się zaangażujesz.

Pełna budowa, dziewięćdziesiąt dni. Każda część po kolei, razem z bramkami. Bramki to punkty kontrolne z jednym pytaniem — prawdziwe decyzje, nie retoryczne. Jeśli nie umiesz odpowiedzieć na pytanie, nie jesteś gotowy na następną część, a przeskoczenie do przodu kosztuje więcej niż zwłoka.

Skalowanie i operacje. Części XI → XII, dla kogoś, kto już prowadzi personę i rozważa drugą, zespół albo wyjście z biznesu. Zakłada, że części VIII i IX masz za sobą.

Kształt każdego rozdziału

Rozdziały są celowo przewidywalne. Kiedy zauważysz ten kształt, będziesz po nim nawigować.

1. Problem, nazwany konkretnie. Żadnej historii dziedziny, żadnego wstępu o tym, jak szybko wszystko się zmienia. Ból jest pierwszy.
2. Co z tego wyniesiesz. Artefakt, nazwany w jednym zdaniu.
3. Treść. Liczby, progi i tryb awarii przypisany do każdego twierdzenia.
4. Tryby awarii. Co się psuje, jak to wygląda, ile kosztuje naprawa.
5. Artefakt. To, co masz teraz na dysku — plik, ustawienie, lista kontrolna.
6. Bramka, tam gdzie istnieje prawdziwa decyzja. Jedno pytanie.

Czternaście części kończy się nazwanym artefaktem. Jeśli część nie zostawia ci niczego, na co możesz wskazać, część zawiodła i to jest defekt wart zgłoszenia wydawcy.

Jak oznaczamy twierdzenia

Ta dziedzina jest pełna liczb, które były prawdziwe kiedyś, były prawdziwe dla kogoś innego albo nigdy nie były prawdziwe. W całej książce występują cztery znaczniki i znaczą dokładnie to:

Rozdział bez znacznika dotyczy metody albo coś ukrywa. Gdy trafisz na liczbę bez znacznika i bez daty, traktuj ją podejrzliwie. Ta zasada dotyczy najpierw tej książki.

Jak zapisujemy pieniądze

Wszędzie USD, bo każdy dostawca rozlicza w USD. Tam, gdzie waluta lokalna pomaga, pojawia się w nawiasie w wydaniu danego języka. Ceny w konsolach są podane tak, jak podaje je dostawca — subskrypcja miesięczna, za sekundę, za znak, za tysiąc znaków — bo przeliczenie ich wszystkich na jedną jednostkę ukrywa pułapki. Rozdział 7.5 to miejsce, w którym jednostki stają się porównywalne, a wynik jest niewygodny: ten sam obrazek może kosztować $0,006 albo $0,36 w zależności od tego, jak go kupujesz.

Czas jest tu pieniądzem i jest liczony. Technika, która osiąga 95% spójności tożsamości, ale zjada sześć godzin tygodniowo ręcznego przesiania, jest przedstawiona dokładnie tak, a nie jako technika na 95%.

Zanim zaczniesz

Trzy rzeczy. Lepiej odkryć brak już teraz niż w rozdziale 4.5 z wpół zbudowanym datasetem.

• Czas. Trzy do czterech godzin tygodniowo na produkcję, plus czat, jeśli wybierzesz ścieżkę subskrypcyjną z części IX. To nie jest pasywny dochód i rozdział 9.3 wyjaśnia, dlaczego to określenie w tym biznesie kłamie.
• Pieniądze. Samodzielny stack to $36–212 miesięcznie, zanim wydasz cokolwiek na reklamy. Rozdział 0.4 daje arytmetykę, która pozwala zdecydować, na który próg cię stać, a reguła decyzyjna to koszt na opublikowany post, nie odczucie wobec narzędzi.
• Maszyna. Jeśli planujesz trenować modele tożsamości lokalnie, 24 GB VRAM to realistyczne minimum, a 16 GB nie wystarczy. Rozdział 3.3 omawia progi i alternatywy chmurowe. Warto go przeczytać, zanim kupisz GPU.

Uwaga o kolejności

Części III i IV są przed częściami V–X celowo, choć czytelnik mógłby rozsądnie chcieć najpierw rozdziału o dystrybucji. Tożsamość jest ograniczeniem, które rządzi wszystkim dalej: wyborem narzędzi, kosztem na post, tym, czy możesz przechodzić między dostawcami, i tym, czy twoja persona przetrwa wyłączenie modelu. Zrobisz to źle i każda kolejna część staje się droższa.

Część XI siedzi w środku, a nie na końcu, bo zasady, które omawia, nie są porządkami. Ujawnienie jest krokiem produkcyjnym, nie prawnym dodatkiem, a rozdział napisany bez wiedzy o tym, co trzeba oznaczyć, jest rozdziałem do przepisania.